Felgi i śruby kół w R107 — co pasuje do wczesnej, a co do późnej przedniej osi

Uporządkowanie tematu śrub kół i felg dla SL i klasy S z roczników 1971–1989, w reakcji na to, że oferta rynkowa mocno się rozrosła. Materiał dzieli się na zastosowania sprzed i po jesieni 1985. Znane wczesne aluminiowe koło fabryczne bywa nazywane barokowym i obowiązywało od 1971 aż do przejścia na wzór potocznie zwany kanałowym. Sedno jest jednak w osiach i tu film daje najprostszy sposób rozpoznania: wczesną i późną przednią oś najszybciej odróżnia się po zacisku hamulcowym. W osi wczesnej, pokazanej na żółtym 450 SL z 1979, siedzi tarcza kołnierzowana głęboko od wewnątrz i wahacz trójkątny z blachy, a zacisk dwutłoczkowy ledwie wystaje ponad piastę koła; końce śrub mocowania tarczy są widoczne, podobnie jak było w modelach kreska-8 aż po wczesne W126. W osi po liftingu z sierpnia 1985, pokazanej na srebrnym 560 SL z 1987, tarcza jest płytsza i nałożona od zewnątrz, a zacisk czterotłoczkowy wyraźnie wystaje ponad talerz piasty; wahacz trójkątny jest masywny, kuty, a tarcza jest tylko zabezpieczona i ostatecznie mocowana dopiero śrubami koła. Informacja, która rozwiewa najczęstszą wątpliwość: obie generacje piast mają ten sam rozstaw śrub 112 mm i średnicę centrującą około 66,6 mm.