Przednia Szyba

W tym odcinku pokazano wymianę przedniej szyby w klasycznym Mercedesie R107/C107 SL przy pomocy doświadczonego montażysty (Carlos, USA Auto Glass). Starą szybę wycina się nożem do cięcia na zimno - najpierw małym ostrzem do nacięcia, potem większym. Okazuje się, że szyba nie była oryginalna i była osadzona na butylu, który trzeba dokładnie usunąć aż do gołego metalu - to najtrudniejszy etap pracy. Po oczyszczeniu ramy i zdjęciu listew nakłada się podkład, a następnie klej poliuretanowy w formie okrągłej spoiny o grubości 5/16 cala. Film podkreśla znaczenie precyzji i cierpliwości przy czyszczeniu i aplikacji kleju.

Film pokazuje krok po kroku proces wymiany szyby czołowej w Mercedesie 560SL (R107). Autor demonstruje demontaż chromowanych listew wokół szyby, zwracając uwagę na ich delikatność i sposób mocowania. Wyjaśnia trzy różne metody mocowania szyb stosowane w R107 na przestrzeni lat (od 1971 do 1989), w tym system z elektropodgrzewaną szybą, Beta Seal i Boot Tool. Do odseparowania szyby używana jest metoda z podgrzewaniem drutu wtopionego w klej. Prezentowany jest montaż nowej szyby z wykorzystaniem zestawu naprawczego Mercedes-Benz A124 670 0193.

Test kompletu zamiennych listew ramy przedniej szyby, z pełnym demontażem i montażem. Pierwszy krok, o którym łatwo zapomnieć: przed zdjęciem ramion wycieraczek trzeba zaznaczyć ich położenie, żeby przy montażu trafić w oryginalną pozycję. Po rozłożeniu zawartości zestawu widać, że stopień połysku zamiennika różni się od oryginału — to kwestia gustu i nie mówi jeszcze nic o pasowaniu, które film sprawdza dalej. Demontaż zaczyna się od dolnej listwy i od jej środka, żeby nie podgiąć narożników. Pod spodem odsłania się sześć klamer mocujących, a na samej ramie widać punkty, w których zaczepiały. Bardzo ważny szczegół: między szybą a klamrami siedzą gumowe klocki dystansowe — przy wymianie szyby muszą tam wrócić. Przy zdjętej ramie autor korzysta z okazji i zagląda pod kratkę wentylacji: blaszka trzyma się na trzech plastikowych nitach, z czego środkowy jest jeszcze oryginalny Mercedesa, a dwa pozostałe ktoś kiedyś wymienił na przypadkowe. Pod blaszką jest krata i mała uszczelka, a po odchyleniu klapki widać wnętrze kanału. Inspekcja przynosi ostrzeżenie: liści i brudu niewiele, ale korozji sporo i wymaga rychłej reakcji.

Odprysk kamienia wylądował dokładnie w polu widzenia, tuż przed terminem badania technicznego, więc szyba idzie do wymiany w wyspecjalizowanym zakładzie renowacyjnym. Fachowiec omawia kolejność, zanim zacznie: najpierw od wnętrza schodzą wszystkie elementy dobudowane — osłony przeciwsłoneczne, lusterko, tapicerka słupków A — potem od zewnątrz chromy i wycieraczki, żeby w ogóle dostać się do szyby. Dopiero wtedy szybę się wycina, usuwa resztki starego kleju, sprawdza, czy pod spodem nie ma uszkodzeń metalu i lakieru, w razie potrzeby je poprawia, i wkleja nową taflę. Realny czas: cztery do pięciu godzin, żeby wszystko wróciło na miejsce fachowo. Praktyczna wskazówka, która oszczędza rozczarowania: nową szybę trzeba przed montażem umyć z obu stron i obejrzeć pod kątem drobnych rys i pęknięć powstałych w transporcie — inaczej po całej robocie okaże się, że zamiast odprysku ma się w polu widzenia rysę. Przy wycinaniu wychodzi też informacja diagnostyczna: po odsłonięciu widać, czy poprzednia szyba była klejona starą metodą, klejem dającym się podgrzać dla ułatwienia demontażu, czy już nową. Film pokazuje również, że część śrub przy demontażu jest ukryta.

Wymiana szyby czołowej z naciskiem na etap, na którym najłatwiej narobić szkód — zdjęcie chromowanego obramowania. 🔴 Robota na dwie osoby — autor od razu ściąga pomocnika, bo zarówno wyjęcie, jak i osadzenie szyby w pojedynkę się nie udaje. Kolejność zdejmowania listew: - Dolna listwa — podważa się zaczynając od środka i idąc ku zewnętrznym punktom mocowania; środek trzyma najmocniej, więc dopiero po jego zwolnieniu reszta wychodzi z klamer. - Listwy boczne — są wpięte w pionową prowadnicę i wysuwa się je w dół, wyjmując z prowadzenia. Przechodzą bokiem obok szyby, pod gumą listwy deszczowej. 🟢 Detal, który łatwo przeoczyć przy montażu: na spodniej stronie bocznych listew siedzi oryginalna uszczelka — podkładka, dzięki której listwa nie leży bezpośrednio na lakierze. Jest wciągnięta w rowek i tworzy powierzchnię styku między listwą a lakierem. Bez niej chrom pracuje wprost na lakierze i przeciera go.

Demontaż wewnętrznych listew wykończeniowych przy szybie czołowej: bocznych (przy słupku A, biegnących aż do drzwi) i górnej. Autor zdejmuje je, bo montuje nowe osłony przeciwsłoneczne i musi doprowadzić do nich zasilanie z oświetlenia wnętrza. Listwy boczne: trzymane przez klips od osłony przeciwsłonecznej — przechodzi przez nie śruba — oraz dodatkowo wkrętem do blachy wkręconym w ramę. Po ich zwolnieniu listwa schodzi. 🔴 Górna listwa ma haczyk, który zatrzymuje większość ludzi: trzeba najpierw zdjąć lusterko wewnętrzne. Środkowa część listew jest przytrzymywana przez płytę podstawy lusterka, która przykręcona jest po jednej śrubie z lewej i prawej strony — to ona trzyma jednocześnie listwy i lusterko. 🟢 Montaż powrotny: lusterko po prostu wciska się z powrotem — trzyma je sprężyna na podstawie. Nie trzeba go przykręcać do szyby. Autor przy okazji czyści zdjęte listwy, zanim wrócą do auta.

Przy wymianie szyby czołowej wychodzi problem, o którym nikt nie uprzedza: klamry mocujące chromowaną listwę wokół szyby. 🔴 Liczba do zapamiętania: dolna listwa jest mocowana sześcioma klamrami. U autora dwie były już przerdzewiałe i odeszły od nadwozia razem ze zdejmowaną listwą — co oznacza, że listwy nie da się potem prawidłowo osadzić. 🔴 Dostępność: klamry są do kupienia wyłącznie jako część oryginalna Mercedesa — i są jeszcze na stanie. Zamienników autor nie znajduje. Do tego potrzebne są pasujące nity zrywalne, którymi mocuje się nowe klamry do nadwozia. 🟢 Praktyczny wniosek dla każdego, kto planuje wymianę szyby: zamów klamry razem z szybą, zanim zaczniesz. Przerdzewiałe odejdą przy demontażu, a bez nich nowa listwa nie będzie trzymać — i robota stanie w połowie. 🔴 Numer katalogowy klamer autor podaje jako planszę w filmie, nie wymienia go głosem.

Autor wyjmuje szybę czołową z własnego 280 SL z 1975 roku, bo dolna chromowana listwa nie trzyma się na skorodowanych, zamalowanych przy lakierowaniu klipsach. Listwy trzyma w sumie 18 klipsów: 6 na dole, 6 na górze i po 3 na słupkach. Dolną listwę podważa się narzędziem do listew od środka, po oklejeniu lakieru taśmą, bo łatwo o rysę. Boki i góra wychodzą zwykle jako jeden element na trzech klipsach z każdej strony. W tym aucie poprzedni właściciel nie wymienił klipsów, tylko wkleił listwy na silikon, przez co wyjęcie górnej części zajęło ponad 20 minut cięcia uszczelniacza ostrzem. Przed wyjęciem szyby trzeba zanotować, jak daleko od blachy stoi szyba, bo zbyt gruba lub zbyt cienka warstwa kleju sprawi, że chromy nie będą leżeć równo. Warto zachować kawałek starego kleju jako wzorzec grubości. Szybę wycina się tanim zestawem z drutem: drut przebija się przez klej, zakłada na dwa uchwyty i prowadzi powoli, z napięciem. Drut zrywa się i pęka szkło w miejscach, gdzie zaczepia o resztki klipsów. Mimo ostrożności szyba pękła już przy listwach i potem popękała dalej. Wniosek autora: tę robotę lepiej zostawić firmie od szyb, bo poza stłuczeniem szyby drut łatwo zdziera lakier i tnie listwy. Pod szybą zwykle czeka korozja do naprawy przed wklejeniem nowej.