Przednia Szyba

W tym odcinku pokazano wymianę przedniej szyby w klasycznym Mercedesie R107/C107 SL przy pomocy doświadczonego montażysty (Carlos, USA Auto Glass). Starą szybę wycina się nożem do cięcia na zimno - najpierw małym ostrzem do nacięcia, potem większym. Okazuje się, że szyba nie była oryginalna i była osadzona na butylu, który trzeba dokładnie usunąć aż do gołego metalu - to najtrudniejszy etap pracy. Po oczyszczeniu ramy i zdjęciu listew nakłada się podkład, a następnie klej poliuretanowy w formie okrągłej spoiny o grubości 5/16 cala. Film podkreśla znaczenie precyzji i cierpliwości przy czyszczeniu i aplikacji kleju.

Film pokazuje krok po kroku proces wymiany szyby czołowej w Mercedesie 560SL (R107). Autor demonstruje demontaż chromowanych listew wokół szyby, zwracając uwagę na ich delikatność i sposób mocowania. Wyjaśnia trzy różne metody mocowania szyb stosowane w R107 na przestrzeni lat (od 1971 do 1989), w tym system z elektropodgrzewaną szybą, Beta Seal i Boot Tool. Do odseparowania szyby używana jest metoda z podgrzewaniem drutu wtopionego w klej. Prezentowany jest montaż nowej szyby z wykorzystaniem zestawu naprawczego Mercedes-Benz A124 670 0193.

Test kompletu zamiennych listew ramy przedniej szyby, z pełnym demontażem i montażem. Pierwszy krok, o którym łatwo zapomnieć: przed zdjęciem ramion wycieraczek trzeba zaznaczyć ich położenie, żeby przy montażu trafić w oryginalną pozycję. Po rozłożeniu zawartości zestawu widać, że stopień połysku zamiennika różni się od oryginału — to kwestia gustu i nie mówi jeszcze nic o pasowaniu, które film sprawdza dalej. Demontaż zaczyna się od dolnej listwy i od jej środka, żeby nie podgiąć narożników. Pod spodem odsłania się sześć klamer mocujących, a na samej ramie widać punkty, w których zaczepiały. Bardzo ważny szczegół: między szybą a klamrami siedzą gumowe klocki dystansowe — przy wymianie szyby muszą tam wrócić. Przy zdjętej ramie autor korzysta z okazji i zagląda pod kratkę wentylacji: blaszka trzyma się na trzech plastikowych nitach, z czego środkowy jest jeszcze oryginalny Mercedesa, a dwa pozostałe ktoś kiedyś wymienił na przypadkowe. Pod blaszką jest krata i mała uszczelka, a po odchyleniu klapki widać wnętrze kanału. Inspekcja przynosi ostrzeżenie: liści i brudu niewiele, ale korozji sporo i wymaga rychłej reakcji.

Odprysk kamienia wylądował dokładnie w polu widzenia, tuż przed terminem badania technicznego, więc szyba idzie do wymiany w wyspecjalizowanym zakładzie renowacyjnym. Fachowiec omawia kolejność, zanim zacznie: najpierw od wnętrza schodzą wszystkie elementy dobudowane — osłony przeciwsłoneczne, lusterko, tapicerka słupków A — potem od zewnątrz chromy i wycieraczki, żeby w ogóle dostać się do szyby. Dopiero wtedy szybę się wycina, usuwa resztki starego kleju, sprawdza, czy pod spodem nie ma uszkodzeń metalu i lakieru, w razie potrzeby je poprawia, i wkleja nową taflę. Realny czas: cztery do pięciu godzin, żeby wszystko wróciło na miejsce fachowo. Praktyczna wskazówka, która oszczędza rozczarowania: nową szybę trzeba przed montażem umyć z obu stron i obejrzeć pod kątem drobnych rys i pęknięć powstałych w transporcie — inaczej po całej robocie okaże się, że zamiast odprysku ma się w polu widzenia rysę. Przy wycinaniu wychodzi też informacja diagnostyczna: po odsłonięciu widać, czy poprzednia szyba była klejona starą metodą, klejem dającym się podgrzać dla ułatwienia demontażu, czy już nową. Film pokazuje również, że część śrub przy demontażu jest ukryta.